GALATA KULESİ’ NİN TARİHİ

Galata'yı korumak ve Haliç'i gözlemek amacıyla yaptırılan kulenin tarihine ilişkin çeşitli rivayetler bulunmaktadır. Ancak  en güçlü rivayet,1216'da bölgeyi ele geçiren Cenevizlilerin, bu kuleyi Bizanslılara karşı geniş surları olan bir kale haline getirdikleridir. Bölgede deniz ticaretini elinde tutan Cenevizliler, kuleyi Bizans İmparatorluğu’na karşı savunma ve gözetleme amacıyla kullanırlar. Fatih’in İstanbul’u  kuşatmasında Bizans'ı destekleyen Cenevizlilerin üssü de bu kuledir.

Öte yandan bazı kaynaklar kuleyi Bizans İmparatorlarından Anastasius Dilazuz’un yaptırdığını iddia ederken, bir diğer kaynak da 507 yılında imparator Zenon tarafından yapıldığını söylemektedir.

Tepesindeki  haç işaretinden dolayı Cenevizlilerin "İsa Kulesi' adını verdikleri kule, Bizans tarafından bir çok kez yıkılmak istenmişse de Cenevizlilerin direnişi  yıkımı engellemiştir.

İstanbul’un fethinin ardından, Zaganos Paşa'nın buyruğuyla onarılan kuleye bir dizdar tayin edilir. Bir rivayete göre Fatih Sultan Mehmet kulenin külahını yıktırıp değiştimiştir.  Galata surlarının baş kulesi olan Galata Kulesi, 1509 yılında İstanbul'u sarsan ve “Küçük Kıyamet” adı verilen deprem de hasar görmüş, 2. Beyazıt'ın buyruğuyla Mimar Murat Bin Hayrettin tarafından onarılmıştır.

Kule 15. yüzyılda tersane deposu, 16. yüzyılda zindan, 18. yüzyılda yangın gözetleme kulesi olarak kullanılmıştır. 1794 ve 1831 yıllarında tümüyle yanmış, 1875 fırtınasında ve 1894 depreminde zarar görmüş, ve 1960'lı yıllarda tepeden tırnağa onarılmıştır. Kule, bodrumuyla birlikte 61metre yüksekliğinde ve 12 katlıdır.